.
Леонардо Да Винчи беше самоук човек од времето на ренесансата.
Како научник, уметник и истражувач,
генијалноста на Да Винчи доведе до дотогаш невидени откритија.
Цртежите кои ги остави зад себе останаа како
тестамент за неговата инвентивност и оригиналност.
Една од најголемите “кочници“ на Да Винчи
беше недостатокот на материјали кои му беа потребни за да ги претвори своите концепти во реалност.
Жак Фреско е исто така самоук научник, архитект и истражувач.
Целиот негов живот бил длабоко посветен
на истражувања, разбирање на проблемите и на иновации.
Како продуктивен креатор и градител,
Жак ја дизајнирал нашата целокупна култура скоро целиот свој живот.
Додека Да Винчи имаше потреба од современи материјали,
на Фреско му недостасува пристап до општествените и политички ресурси кои му се потребни
за да ги оствари неговите најперспективни идеи.
Август, 1974
Мој гостин е еден извонреден човек од Мајами, Д-р Жак Фреско.
Можам да ги набројам сите работи кои што ги направил Д-р Фреско,
тој е социјален инженер, индустриски инженер, дизајнер/истражувач.
Консултант - беше консултант за Ротокрафт Хеликоптер,
Директор на Лабораториите за Научни Истражувања, Лос Анџелес,
дизајнирал и патентирал различни предмети кои се протегаат
од инструменти за скицирање, до рентгенски апарати,
неговите достигнувања биле објавени во Architectual Records, Popular Mechanics, Saturday Review.
Бил и технички и психолошки консултант во филмската индустрија,
член на военото воздухопловство во одделот за дизајн и развој во базата Wright Field,
го развил електростатичкиот систем против замрзнување,
дизајнирал монтажни алуминиумски куќи...
Што пишува на твојата возачка дозвола?
Која е вашата струка?
Индустриски дизајнер.
Жак, дали вие...
Социјален инженер.
Дали ти пречи тоа што,
кога луѓето зборуваат за Жак Фреско во Мајами,
велат дека тој е некој кој е понапред од своето време,
што би им значело,
се уште не сме спремни за толку напредно размислување...
...или нешто слично. Дали ти пречи?
Мислам дека секој креативен човек во своето поле се среќава со таков проблем.
Не, не ми пречи. Не смеам да си го дозволам тоа.
Постојат многу работи коишто се битни во животот.
.
Жак Фреско е футурист.
Футурист е некој чии мисли и дела
се насочени кон тоа каква би можела да биде иднината.
Тој прави планови за иднината уште од 1920-тите.
Тој не само што е филозоф и теоретичар,
туку и инженер, индустриски дизајнер и општествен/социјален архитект.
Како експерт во повеќе дисциплини,
има изучувано многу работи, од теологија до човеково однесување,
и од биологија до материјални науки.
Жак Фреско не сака само да зборува за тоа
како денешницата ќе изгледа утре.
Тој има план: Да изгради целосно нов свет од темел.
Сакам да се вратам на времето кога за првпат почна да црташ.
Кога почнав да цртам?
О, тоа е многу одамна. Имав осум или девет години.
За иднината?
Да.
Секогаш бев заинтересиран за иднината. Откога се сеќавам.
Имаше еден филм кој се викаше Метрополис.
Беше различен. Ми го привлече вниманието. Тоа беше првиот несекојдневен филм.
Ја отсликуваше иднината како систем на контрола, што беше тотално неприфатливо.
Но архитектурата беше интересна и роботиката во филмот беше интересна.
Цртав авиони и градови од иднината,
и подводни градови, и градови кои пловат,
и облакодери со платформи за слетување на покривот.
Ја нацртав мојата идеја како би трбало да изгледа една пошта.
Бидејќи аеродромот беше многу далеку од поштата,
мораше камион да ги доставува писмата.
Си помислив, имаме големи пошти, зошто не би можеле да слетаме на покривот,
да ја земеме поштата директно и да продолжиме со летот понатаму.
Така што цртав платформи за слетување на покривите на зградите,
малку накривени така што авионот не би имал проблем со слетување,
не можеа да бидат долги, но авионот ќе биде успорен од угорнината.
Додека за полетување, ќе се движат во обратната насока.
Потоа се обидов со бродови,
цртав патнички и товарни бродови, па потоа носачи на авиони.
И ги покажав на мојот директор во школото.
И тој ме праша: “Си слушнал ли некогаш за Баки Фулер?“
Јас реков, “Не“
И тој ме праша: “Сакаш ли да го запознаеш?“
Реков: “Да, секако. Што е тој?“
Тој рече: “Истражувач. Како тебе. Тој смислува многу нови работи.“
Бакминстер Фулер беше еден од најпознатите футуристи на 20-от век.
Најпознат по својата геодетска купола,
Фулер беше гласноговорник за користењето на технологијата со хуманистички пристап.
И таму беше Баки Фулер.
Седеше таму, со неговата кола наречена Димаксион.
И јас прашав: “Што значи Димаксион?“
И тој рече: “Тоа е врвната форма што може да се постигне
со обликот.“
Разговарав со него за општествените работи.
“Што мислиш за тоа да го промениме општеството во некој друг облик
каде што сите луѓе ќе имаат корист од работите на индустријата?“
Тој праша: “На што мислиш?“
Реков, “Па ако ништо друго... наместо вработените луѓе да одат да штрајкуваат
дајте им дел од колачот.
Со тоа, ако бизнисот се подобри, сите ќе добиваат плата автоамтски.
Ако оди надолу, ќе добиваат помалку плата.
Тој се потпре наназад и рече,
“Што си ти, некој вид на социјален планер?
Тоа ли сакаш да бидеш?“
Му реков, “Не знам како се нарекува тоа, но мислам дека ова би функционирало.“
“Би им дало на луѓето повеќе поттик“.
Тој рече, “Да ти кажам нешто.
Доволно е тешко да купиш нов автомобил.
Ако се обидуваш да го промениш општеството...“
Ова беше многу години пред да почне да предава за овие работи.
Алберт Ајнштајн еднаш рече,
“Проблемите коишто ги имаме не можеме да ги решиме
со истото ниво на размислување со кое ги создадовме.“
Дали го запозна Ајнштајн? Алберт Ајнштајн?
Да.
Од каде ја доби идејата да се сретнеш со Алберт Ајнштајн?
Стоев пред едно кино кое се викаше Радио Сити.
Видов една девојка, една жена како излегува со сива коса која и штрчеше нагоре.
Им реков на моите пријатели, “Изгледа како да му е сестра на Ајнштајн“.
И момент потоа Анјштајн се појави.
И мислам дека навистина му беше сестра.
Иако јас само се шегував за тоа. И му се доближив и му реков:
Дали е возможно да се сретнам со вас?“ Тој праша: “Зошто?“
Реков, “Имам илјада прашања кои сакам да ви ги поставам.“
Тој ми рече: “Живеам во Принстон, Њу Џерси.“
Кажи ми за денот кога отиде да го сретнеш.
Па, отидов во неговиот дом. Домот беше многу скромен.
Реков: “Изгледа дека постои хармонија во природата.
Што мислите вие за тоа?“
Тој рече: “Да. Во Универзумот владеат закони“
Но, хармонија, не знам што подразбираш под тоа.
Реков: “Па, кога стаорецот јаде инсекти, можеби го поддржува системот на стаорците,
но, што е со системот на инсектите?
Тоа што го направи тој е зема вода од својот двор - мочуришна вода
и ја стави под микроскоп и рече:
“Гледај. Се се бори со се останато.
Исто како и во човечкото тело, се се бори со се останато.
Во океанот, големите риби ги јадат малите риби.“
Навистина, немав многу време да седам таму со Ајнштајн
и да разговарам за секакви работи, затоа што ми изгледаше дека тој не е заинтересиран за мојата област.
Ми велеше: “Дали си заинтересиран за математика?“
.
“Што претставува за тебе Булион геометријата?“
Знаете, не сакав да се впуштам во тоа,
затоа што за мене, тоа беше споредна насока.
Математиката е алатка, исто како Социологијата и Антропологијата.
Сите овие се инструменти кои помагаат да се конструира иднината.
Кога берзата падна во 1929 година, Жак имаше само 13 години.
Периодот на Големата Депресија поттикна многу
прашања за љубопитното и упорно момче.
Живеејќи во Њујорк, му беше тешко да ги прифати
бедата и страдањата кои го опкружуваа.
Нелогичностите, контрадикциите и борбата за преживување
што ја виде остави значајна трага на неговиот карактер.
Работите беа толку лоши што не знаев како да ги прифатам.
И си велев, правилата на играта се некако зафркнати.
Посетував разни собири:
Комунистички собири, Социјалистички собири, Фашистички собири,
“Обединето Човештво“, “Технократија“...
за да видам на што не учеше светот, вклучувајќи ја и Источната филозофија.
И сакав да знам што мислат луѓето, што сакаат.
Зошто запнуваа за еден систем,
и зошто секој пат кога општеството ќе воведе нов систем, се труди да го одржи тој систем.
И воопшто не се труди да оди подалеку од тоа.
Додека во технологијата, секојпат кога ќе направиме нешто, се трудиме да го направиме подобро.
За мене, истријата на цивилизацијата тогаш беше историја на промените.
Социјална промена, човечки договори, домови, бродови, авиони, возови,
сите тие беа во процес на социјална еволуција.
Вклучувајќи го и нашиот јазик, нашиот надворешен изглед, нашите вредности, нашето однесување.
Како што Големата Депресија продолжуваше, Жак го напушти
Њујорк и патуваше низ земјата автостоперски.
За време на неговите патувања, тој сретна многу интересни и различни луѓе,
многу од нив слични на него, кои бараа
начин на живот кој е фер и еднаков за сите.
Конечно, неговите патувања завршија во топлите води на примитивниот остров Тахити.
Сакав да одам во Јужните Води бидејќи ми се допаѓаше идејата за староседелците кои ги делат своите работи.
Читав за тоа.
Таму, Главатарот, ако имаше шест жени, а ти му се чудиш,
ќе ти речеше: “Еве ја мојата најдобра жена. Можеби таа ќе те задоволи.“
Тие чувствуваа дека нивните жени им даваат толку радост, што би му дале на гостинот дел од таа радост.
Сфаќате? Нивниот начин на размислување беше поинаков.
И тоа ме вознемири и ме натера да размислам,
“Еј, па тоа не е начинот на којшто јас ги гледам работите“.
Дали тоа беше мојот начин на гледање на работите, или тоа беше начинот којшто ми беше наметнат?
Тогаш почнав да си ги поставувам овие прашања.
“Тогаш, како знаеш дека се што сакаш има смисла, Жак?
Размисли за своите вредности. Можеби тие се нечувствителни“
Загрижен дека Тахити може да биде нападнат, Жак
се врати во САД и се приклучи во армиското воздухопловство.
Кога заврши војната, илјадници фабрики извисија.
Нивниот произведувачки капацитет веќе не се користеше за воено производство.
Засновајќи се на огромниот капацитет достапен за производство на алуминиум,
Жак дизајнираше и изгради куќа направена целосно од алуминиумски делови.
Резултатот беше иновативно и многу ефикасно користење на времето и материјалите.
Прозорците, на пример, беа ставени од внатре и потоа беа додадени деловите,
и потоа беше покриено, така што беше брзо.
Беа потребни околу 12 минути да се стават сите прозорци внатре,
и 8 саати за да се состави целиот објект.
Во 1948 куќата беше откриена во Warner Brothers Студио и имаше големи редици околу неа.
Илјадници луѓе дојдоа да ја видат.
И имаше авиони кои со чад испишуваа по небото,
“Посетете ја “Модерната куќа“ во Warner Brothers Студио“.
Беше објавена во весниците, мислам во Architectural Record,
како една од првите куќи наменети за масовно производство.
Жак ги ценеше предизвиците за иновативното решавање на проблемите.
Како што ги изоструваше неговите вештини, тој стана компетентен изумител.
Тој секогаш имаше лабораторија за истражување и постојано измислуваше нови предмети.
Додека повеќето од своето време го користеше следејќи ги своите интереси,
тој беше најмуван од страна на други иноватори да дизајнира и да направи одредени изуми,
од областа на разни видови на технологии.
Тој создаде работи од медицински и стоматолошки апарати,
до тридимензионални филмски проектори.
Еден човек по име Џек Мос беше филмски продуцент во тоа време.
Го сретнав во Warner Brothers Студио. Беше дојден да го види “Модерниот дом“.
И беше вчудоневиден од тоа како сите делови
се вклопуваа толку “меко“ и ми рече:
“Како вие момци ги смислувате овие работи?“
И јас почнав да му објаснувам како размислував за работите
и му се видов интересен и ми рече:
“Помини до мојата куќа.“ Имаше голем имот. И ме праша:
“Мислиш ли дека можеш да направиш филмски проектор
кој произведува тридимензионална слика без очила?“
Јас му реков, “Да“. Тој рече, “Како знаеш дека можеш?
Никогаш не си го направил тоа.“ Јас реков, “Тоа е точно, но бидејќи се работи за физичка појава,
мислам дека ќе можам да го изведам.“
“Како ќе го изведеш?“
Реков, “Не знам се уште.“
Тоа што го направив е, имав многу различни апликации,
кои не би ги опишувал во детали,
и добив 3-D слика на повеќе начини и најлесниот начин
беше да се проектира сликата за левото и десното око
од позади екранот до соодветното око.
Но, вака, ако се придвижевте на страна, сликата ќе се изгубеше.
Џек сакаше Техниколор да ја доврши работата.
Така што ги викна да дојдат и да го погледнат проекторот.
И тие рекоа, “Како го направи тоа? Многу е интересно.“
Јас реков, “Немам слобода да ви го откријам тоа се додека не ја поткрепите наредната фаза.“
Тие пак прашаа, “Како ја одржуваш визуелната изолација?“
Реков, “Се уште не можам да го дискутирам тоа со вас.“
Така што тие го погледнаа и беше супер чисто, немаше линии, и тие рекоа,
“Ова е најдоброто што сум го видел до сега, но сликата избледува на 30 степени.“
Реков, “Да, така е.“ “И од дистанца исто така избледува, ако се повлечеш наназад.“
И ми рекоа, “Можеш ли да направиш нешто во врска со тоа?“
Реков, “Да. Затоа сте вие тука. Да го однесете во следната фаза.“
Така тие ми рекоа, “Види Жак. Ослободи се од бледнеењето
и ослободи се од проблемот со дистанцата, па потоа јави ни се.“
И така тоа умре. Како што умре и “Модерниот дом“.
Потоа прочитав во книгите на изуми како
Александар Грахам Бел морал да го направи целосно телефонот пред да го поддржат.
Машината за фотокопирање требала да биде целосно направена.
Едисон морал да ја направи електричната сијалица.
Никој не го поддржал на патот нагоре, се додека не станал познат.
Што се овие? За што служат?
Ова се... ова се различни видови на хируршки инструменти, нели?
Да, разни видови - и тоа се само еден дел од повеќето.
Знаеш ли што е ретрактор? Ја држи кожата отворена додека оперираш.
Ова се разни видови на ретрактори.
Намената на ова беше да ја изротира коската така што
ќе дојде во линија пред да биде ставена протезата.
Ја ротира бутната коска - горниот дел од бутната коска.
Тоа се пинцети со дупчиња во нив.
Ако ги погледнеш дупките на предната страна, низ нив можеш да протнеш
шавови за да те водат низ мускулот.
Така што го ставаш на мускулот и дупките доаѓаат точно на средината на мускулот
за да не мораш да работиш од блиску.
Значи, ова се работи кои ти си ги дизајнирал...
Многу одамна. - По договор.
О, да. Правев илјадници различни работи.
Но, еден доктор ги зема патентите во негово име.
Но, во ред е. Се додека се во употреба.
Не знаев што сакам да бидам.
Знаеш, бидејќи ги набљудував сите работи, и се обидував
да ги променам тие работи, инвалидски колички, се.
Да ги усовршам. Сфатив дека ми е лесно да правам изуми.
Но, изумите коштаат пари. Немав пари за да правам патенти.
И така правев илјадници различни изуми,
и само ги раздавав затоа што немав пари.
Ја трошев целата моја заштеда на опремата која ми беше потребна.
И ако работев на вештачка нога и ми фалеа 200 долари,
ќе ги потрошев моите последни 200 долари и ќе работев на тоа, и ќе го решев проблемот.
Но, тогаш ќе заостанував со киријата и со сметките за струја и не можев да ги платам.
Така што аукционерите беа праќани да ги дадат на аукција сите работи од мојата лабораторија.
Така што морав да се повлечам. Не можев да си речам
“Морам да тргнам на страна 25 долари за кирија, 200 за ова, за машина.“
Не можев да го направам тоа затоа што бев премногу блиску до одговорите.
А видот на проблемите на коишто работев беа
надвор од полето на работа на повеќето науки.
Кај неонката, имате висок напон кој се движи низ неа
и имате трансформатор што го создава напонот, и ставате фосфорен материјал што свети,
но цевката е тркалезна.
И фосфорот на задната страна нема функција,
туку само фосфорот на предната страна.
Така што сакав да ја направам цевката да биде елиптична
затоа што имате повеќе светлосна површина со елиптична цевка.
Потоа сакав да го рефлектирам со огледало задниот дел на неонката,
наместо да ставате голем рефлектор таму,
ставете го огледалото внатре во неонката.
Но, немав пари за да ја направам неонката.
И тогаш си реков, “Зошто по ѓаволите правиш неонка?“
Зошто не работиш на рамна стаклена површина што ќе свети?
Направи стакло кое ќе спроведува струја.
Како ќе направиш неспроводлив материјал спроводлив?
Така што ќе ставиш метални честици во стаклото. И фосфор. Што ќе се случи?
Струјата ќе поминува низ стаклото
и ќе го “оживее“ фосфорот така што ќе имаш рамна површина.
Не ви треба ламба. Ламбата дава светлина само на едната страна.
Јас сакав целата површина да свети.
Со тек на времето, идеите на Жак за иднината станаа подобро организирани и фокусирани.
Постепено, тој почна да ја комбинира својата
технолошка експертиза со она што го имаше научено
за човековото однесување, социологијата и социјалните слоеви.
Потрошив многу години подобрувајќи област по област.
Си реков, “Види, целото општество е обратно, како ги правиме работите.“
Зошто да не го редизајнираме општеството. Тоа е полесно
отколку да ги правиме сите овие илјадници производи.
И навистина се реши да ја редизајнираш културата.
Затоа што не можев да добијам... Составувањето на партали не функционира. Не беше задоволително.
Луѓето мислеа дека сум комунист. После се,
човек кој сака да го редизајнира општеството, што друго би можел да биде?
Што е Социо-Кибернетика?
Социо-Кибернетика е нова организација,
и ја претставува примената на најсофистицираните
форми на науката и технологијата за решавање на проблемите,
за да можеме да си ја вратиме природата којашто ја уништивме со годините,
и за да изградиме нов начин на живот достоен за човекот.
Да го хуманизираме општеството, да го оттргнеме од вештачки
наметнатата контрола која доминира во општеството денес.
Нашето општество делува растргнато и “влечено“ во многу насоки.
Социо-Кибернетиката е пристап за реструктуирање на општеството
во хуманистичка смисла.
Целта на Социо-Кибернетката беше да изгради домашен центар за истражувања,
кој ќе развива и демонстрира нови технологии и иновативни социјални концепти
во една одредена заедница.
На мала површина неплодна почва во централна Флорида, Жак и неколку негови пријатели
започнаа да го градат она што денес е познато како “Проектот Венера“,
наречено по малото село во близина - Венера, Флорида.
Зафаќајќи околу 25 акри, тие конструирале 10 објекти;
секоја уникатна во својот дизајн, градба и концепт за живеење
неразделив од развивањето на работен модел за хармонија и висока продуктивност
правејќи спој на природата и напредната технологија.
Целта на Жак за организирање и комплетно
редефинирање и редизајн на целата наша култура
останал главен фокус на неговата работа.
Со “Проектот Венера“ тој создаде
средина што е дел од креативноста и иновацијата.
Кога луѓето ќе дојдат тука, не можат да поверуваат кога ќе слушнат дека ова беше една нива за домати.
Ние ископавме потоци и бари
и засадивме стотици палми и дрвја
и ја направивме оваа земја за да покажеме како ќе изгледаат предградијата.
Имаме многу објекти тука, но не можете да видите ни еден од нив додека сте во друг.
Ние навистина сакавме да покажеме како напредната тахнологија
и природата можат да коегзистираат во оваа средина.
Жак и Роксана живеат на овој имот
градејќи го “Проектот Венера“ уште од доцните 1970-ти.
Целиот период бил непрекинат процес
на развивање и примена на нови идеи.
Жак започнува со цртеж, потоа изработува макета и потоа прави видео запис
со цел да ги демонстрира неговите концепти на иднината.
Иако Венера, Флорида е релативно изолирана,
посетители често допатуваат за да го видат “Проектот Венера“, и да се запознаат со Жак.
Џоан.
- Здраво Маргарет. Нема да ви ги запамтам имињата, но како и да е...
- Јас сум Жак. Здраво. Како сте? Мило ми е. Како сте?
Седнете па после ќе ви објаснам за што се работи. Сите ли сме тука?
Имаше времиња кога сите луѓе... повеќето луѓе
веруваа дека мислењата на мнозинството
беа многу блиску до вистината.
Но, имаше и времиња кога мнозинството луѓе веруваа дека Земјата е рамна.
И ако ги прашавте дали се искрени ќе ви речеа,
“Секако! Можете да видите дека е рамна!“ Но, би скршиле “искрено-метар“.
Но, не е искреност она што му треба на светот.
Она што му треба е интелигентно управување со земјините ресурси.
Тоа е она што го немаме.
Она што Future by Design сака да допринесе е
да создаде метод за успешно справување со проблемите.
Сега, израснати сте да верувате следното,
дека секој има право на свое мислење.
Дали е тоа начинот по којшто бевте израснати?
Да господине.
Во ред. Кога сите наоколу би го кажувале сопственото мислење,
“Ќе ти кажам што му фали на Џим“ би имале секакви видови на мислења.
Но, кога инженерите зборуваат меѓу себе, тие не велат, “Верувај ми.“
Тие велат, “Го гледаш овој нов метал? Може да издржи 8,800 кила на инч квадратен.“
Другиот го става во машина и го тестира и вели “Во право си.“
Така што би рекол дека мнозинството од луѓето
на светот денес се несвесни, не ненормални.
Несвени, што значи дека се изложени на методи
за проценување коишто одамна се застарени.
Нашиот јазик во иднина ќе се промени во
поразбирлив јазик во којшто ќе немаме аргументи.
Ќе речете: “Па, можно ли е да постои таков јазик?“ Веќе постои.
Кога инженерите зборуваат меѓу себе, тоа не е предмет на интерпретирање.
Тие користат математика, користат описни системи.
Ако јас интерпретирам некој инженер за тоа што јас мислам дека сакал да го каже,
не би можеле да изградиме мостови, да изградиме брани.
Не би можеле да изградиме доводи за електрична енергија. Јазикот мора да има значење.
Затоа кога докторот ќе напише рецепт,
има исто значење насекаде во светот.
Така што светот за којшто јас зборувам е поинаков.
Нема многу луѓе во светот коишто го виделе
сето она низ што тој поминал во минатото
и што ги поттикнало тоа во одредена насока.
Интересната работа е во тоа што тој не е
филозоф што зборува каков би требало светот да биде
од негова гледна точка.
Тој е инженер кој знае како може да биде изграден,
и има работено со луѓе и знае што е потребно за да ги промени
и знае што е тоа што ги направило такви какви што се.
Така што тоа е учење преку експериментирање, а не нешто што е прочитано во книга.
Знаете, тој помина низ искуствата самиот
и дојде до овие заклучоци
затоа што всушност беше базирано на искуство и експерименти од кои се учи.
Кога инженерот има некоја идеја, тој зборува со компјутерот за таа идеја.
Додека зборуваат за тоа,
интегрираниот компјутерски систем ќе ги земе в предвид работите за коишто зборуваат,
ќе го трансформира јазикот во слика
и сликата ќе им биде прикажана
на сите луѓе што го гледаат тој експонат и презентација.
Тие ќе поставуваат прашања за презентацијата, а системот ќе им одговара на прашањата,
како се направени зградите, како се снабдува водата,
како се справува со земјотресите, или било кое друго прашање.
Наместо секој човек да поставува индивидуални прашања,
одговорите се демонстрираат во нешто што ќе изгледа како транспарентна купола.
За идеите да не бидат само вербални.
Затоа што кога зборувате вербално, тоа не им дава доволно информации на луѓето.
Што значи, поразбирлив систем на комуникација
е три-димензионалното сликовито објаснување,
кое им покажува на другите што имате на ум.
А не тоа што тие мислат дека имате на ум.
Дизајниран со помош на холографски компјутер и изграден од префабрикувани материјали,
домот на иднината ќе биде многу повеќе од само место за живеење.
Ќе претставува и стил на живеење и ќе овозможува
учење, инспирација и комуникација.
Еден од најинтересните аспекти на идната цивилизација,
ќе биде фактот што ако познавате некого прилично добро,
и отидете да го посетите после период од неколку години, нивната куќа ќе биде изменета,
затоа што луѓето кои живеат во тие куќи се менуваат.
Нивните потреби и количеството на знаење значително растат
и така и нивната средина во која што живеат ќе се менува.
Не постои такво нешто како фиксиран дом во кој човекот живее целиот свој живот.
Се менува со нивните вредности, со нивниот надворешен изглед, со нивното стекнато знаење.
Рековте нешто за тоа како
зградите се дизајнирани според функција.
Да.
За заобленоста и за материјалите и...
Да. Споредете го со природната физиологија.
Формата на животните не е дизајнирана од
надворешноста спрема внатре, туку се обликува според нивната внатрешност.
Каква и да е вашата желба, надворешниот изглед ќе го изразува
оној облик во кој што преферирате да живеете.
Некои од објектите кои се во форма на купола можат да бидат “снесувани“ како јајца, непрекинато,
од страна на машина која има форма на купола, и во таа купола,
екстериерот и интериерот ќе бидат фабрикувани во исто време.
Нема секој да избере да живее во купола.
Ќе избеерат да живеат во било каков архитектонски облик кој би ги задоволил нивните потреби.
Причината заради која што преферираме купола е дека и се потребни минимално количество на материјали,
и покрива максимален простор и дава максимална цврстина.
Сферичната форма е вклучена скоро во целата природа.
Вашиот мозок е купола, вашиот череп е купола.
Така што кога некој ќе рече: “Мислам дека не би сакал да живеам во купола.“
Сте живееле во купола целиот ваш живот.
Внатрешноста на домовите ќе нема извор на светлина.
Нема да можете да видите сијалица или друг извор на светлина.
Сите ѕидови ќе емитираат светлина подеднакво.
Ќе бидете во можност и да ја одредите бојата на светлината.
Или целата внатрешна површина или поединечни површини
во различни бои ако тоа ви е желбата.
Ова би бил наједноставниот вид на бања,
туш, лавабо и шоља вградени во еден систем.
Во ова нема посебни делови.
но има долга дупка од каде што излегува водата
во вид на тенок млаз кој го отстранува сапунот од рацете
и користи само 1/6 вода од вообичаеното.
Искористената вода од лавабото
се спушта низ цевка и го полни казанчето
и потоа ја користиме таа вода.
Така, наместо да им кажувате на луѓето да штедат вода, вградете го овој систем.
Ова е се што е потребно ако сакате да заштедите вода.
Сега, бањите може да варираат од едноставни како ова,
до покомплексни, но сите во една целина.
Има околу 50 видови на бањи,
изберете што сакате и тоа ќе ви биде инсталирано.
Кога ќе го напуштите објектот, самиот објект се чисти.
Имаме и минимално зголемување на притисокот во објектот
за да не влегува прашина во вашиот дом од надвор.
И ако има контаминирачки состојки во воздухот, го зголемува
електростатичниот напон кој ги отстранува.
Тоа ќе биде паметна куќа бидејќи куќата има свој нервен систем.
Тоа ви го кажувам.
Во иднината, домовите ќе имаат многу сензори,
апарати за детекција на пожар, отровни материи,
и се друго што може да биде закана по човечкиот живот.
Кога би влегле во куќата од иднината,
можеби ќе речете: “Може ли да го искористам вашиот телефон?“
Тие ќе ви одговорат: “Што е тоа телефон?“ Само речете: “Би сакал да зборувам со Сем од Арабија.“
“Кој дел од Арабија...“ Само кажете што сакате
и после некое време звукот ќе биде фокусиран
кон вашето уво за да можете да го чуете Сем од Арабија.
Во јужна Флорида, милиони долари штета беше предизвикана врз куќите
заради големите урагани таму,
а луѓето продолжуваат да градат куќи кои изгледаат исто.
Ако не сакате штета предизвикана од ураган, превртен конус е решение.
Скоро е невозможно вртлогот на ветерот да подигне превртен конус.
Така што би се граделе ваков вид на засолништа
на Карибите и на сите места каде што има урагани,
и во нив би имало кревети на расклопување, резерви на храна и вода.
Значи ова е форма која ниеден вртлог или ветер не може да ја подигне.
Пробајте да го подигнете ова со мрсни прсти.
И тоа е слично со ветерот, кој се врти околу него.
За станбени згради и други големи објекти,
Жак развил кибернетички систем за градење.
Компјутерски контролирани роботи ќе извршуваат 90% од
носењето и поставувањето на префабрикуваните делови.
Специјални напредни материјали се во фаза на развој, елиминирајќи го отпадот
и минимизирајќи ја потребата за физичка работа.
Водени од сателити,
користејќи софистицирана форма на Вештака Интелигенција,
објектите ќе се конструираат самостојно; техника која
Жак ја има наречено “Само-Еректирачки Структури“.
Ова претставува релативно комплексно производство на готови алуминиумски делови.
Ако земете паста за заби и ја исечете буквата Т на отворот,
и ако ја стиснете пастата, таа ќе излезе во вид на буквата Т.
И на овој начин се прават овие екстурзии. Како и да е, во иднина
би било возможно да “истиснуваме“
цели станбени објекти или делови.
Екструдорот може да биде направен да “истиснува“ разни видови на облици;
можат да се екструдираат безброј видови на облици.
Така што, ќе ви биде направен апартманот кој вие го посакувате.
Така што, било кој облик, или скоро сите облици
можат да бидат дизајнирани за да одговараат на различни видови на архитектонски предизвици.
Ова е транзиционен вид на структура, која користи кранови
за да ги подига деловите на зградата.
Со тек на времето, самата зграда ќе биде дел од само-еректирачката структура.
Не заборавајте, сите модели што јас ги правам се во транзиција.
Тие не го претставуваат најдоброто што човекот може да го смисли
затоа што никој не знае што ќе ни донесе иднината.
Постојат многу непознати што можат да влијаат на работите.
Значи, сите модели што јас ги правам се во транзиција,
а многу од нив претставуваат само концепти.
Тие не је даваат сликата за иднината, евентуално.
Тие се само, па, да речеме дека се нагаѓања.
Или нагаѓање на иднината врз основа на сегашноста.
Но не смееме да одиме премногу напред затоа што
не знаеме кои нови работи ќе се осознаат со текот на времето.
Ова изгледа на железничка станица.
Се надеваме дека ќе го отстраниме авионот со дизајнирање на транспортни единици
кои ќе можат да се движат со брзина од 3.200 км/ч
лебдејќи на магнетно одбивно поле или на воздушно перниче.
И во тие огромни возови од иднината,
ќе има телевизија, радио, забава, центри за уметност, училници,
а не група на седишта наредени како што се денешните возови.
Ако 40 или 50 луѓе треба да се симнат од возот,
возот успорува до 150 км/ч,
го одвојува или го лизга делот со патниците
и го презема делот со патниците кои треба да се качат на него.
Нема потреба да го запирате возот.
Во иднина, само ќе ги истовараме
патниците или предметите кои треба да се симнат од возот.
Ова е вид на воз со линеарно забрзување
кој може да ве однесе било каде во светот за само неколку часа.
Безбедно на снег, на дожд, без да се загубите во водите на океанот.
Моно-пруга е еден од начините за транспорт.
Некои од нив можат да лебдат со помош на магнети,
други можат да користат тркала и да возат по пругата.
Ова е пример за моно-пруга.
Со влезови и излези покрај автопатот.
Ова е всушност вистинска моно-пруга затоа што е
еден систем на пруга на кој се движат два воза.
Повеќето моно-пруги не се моно-пруги. Тие се состојат од две патеки.
Ова е остварено на една патека.
Возилата на иднината ќе бидат многу аеродинамични по форма.
Нивната форма ќе овозможува минимална количина на отпор,
давајќи максимално поминато растојание, за минимално искористување на гориво.
Предниот дел на колата ќе биде опремен со радар или сонар или други сензорски направи
кои ќе ја одредуваат оддалеченоста од другите возила
и ќе ја одржуваат таа одвоеност автоматски.
Со други зборови, на автопат, или на било кое место каде што две коли можат да се судрат,
електронските сензори ќе ја “почувствуваат“ оддалеченоста автоматски
и ќе го спречат лизгањето на колите
или контактот меѓу нив.
Дури и да направат мала оштета на колата,
колата ќе биде направена од мемориски материјали,
мемориски легури за обликување, кои се враќаат во нивната
оригинална форма, дури и кога им е искривена.
Ќе го искористам овој метал наречен Нитинол.
Оваа жица или федер била намотана околу ... и
загревана до одредена температура и оставена така додека да се олади.
Потоа, ако ја растегнам над нејзината еластична граница,
така што не може да се врати во форма на федер,
и ако ја деформирам на различни начини,
и потоа ако ја загреам, ќе ја ставам на ова за да не одлета,
и ако го загреам овој метал
можете да забележите како се враќа во оригиналната форма.
Се нарекува, мемориска легура за обликување.
Може да функционира кај пластиката, металите или било кои други материјали
во иднина. Гледајте како се враќа.
И дури ако биде отстранет еден дел од колата,
може да биде поправен, со други зборови,
автоматски од самата кола која ќе има мемориски систем за нејзината конфигурација.
Исто како и човечкото тело.
Исто како кај гуштерите и водоземците
и други видови на организми денес
кои можат да регенерираат делови од нивното тело.
Технологијата на иднината ќе им овозможи на автоматизираните
возила да ги поправат и регенерираат оштетените делови.
Ова е транспортна машина, или машина на воздушна суспензија.
Ќе се движи 1-1.5 метри над земјата.
Без потреба од автопати или мостови.
Се движи со помош на електро-динамика
испуштајќи воздух од десната или левата страна.
Не преку тунелско поминување на воздухот, туку само со апсорбирање или одбивање на воздухот.
Ова го направив пред околу 65 години.
Вака ќе изгледа автомобилот во иднината.
Ќе има сензори на него.
Така што ако ви се налутам, и ви се доближам на одредено растојание, кочниците ќе проработат.
Ако одам во рикверц, а поминува дете, колата ќе застане.
Никој нема да се удави во базенот затоа што мрежа се подига кога не сте дома.
Дали сум јасен? Ако некој падне во базенот, а сте зафатени со готвење,
детето тоне до дното, го допира, и веднаш се враќа нагоре.
Што сакате? Каков свет сакате? Во ред.
Ова што го гледате овде се само делчиња од иднината.
Ќе одиме од другата страна, ќе го разгледаме местово, за да имате појасна слика.
Онаа област онаму - преку водата,
ќе изградиме многу голема купола,
центар за дијалог, со цел да поканиме различни луѓе таму.
Ова е товарен брод составен од делови.
Овој брод може да го достави овој дел до Филипините, да го однесе овој дел до Хаваи.
И така, кога сите делови ќе бидат пуштени
тие ќе бидат автоматски доставени до пристаништата со помош на пропелер.
И потоа тука е предниот дел на бродот,
и задниот дел кој е движечката единица,
кои се спојуваат така што секогаш ќе патуваат со избалансиран товар.
Никогаш не се враќа назад со празните делови за товар.
Користењето на енергијата на овој начин заштедува милиони литри гориво
ако користите гориво во конвенционална смисла.
Ова е возможен начин на движење.
Во оваа ситуација, водата електро-динамички се носи кон палубата на бродот.
И за возврат, реакцијата на бродот е нанапред, настрана од притисокот кој е спрема назад.
Тоа е како да направите дупка во праска и да ја стиснете и содржината ќе оди напред.
Создава далеку помалку бранови, помалка водена турбуленција
и многу малку енергија се користи.
Тоа што го гледате овде е илустрација на подводен транспорт на иднината.
На самиот преден раб, меури со воздух
ќе бидат масивно испуштани
и тоа значително ќе го смали отпорот.
Ако испуштите илјадници меури под некој брод, тој ќе потоне.
Затоа што водата е поретка со меури во неа.
Така што, меурите во иднина ќе бидат систем
за намалување на отпорот при движењето напред.
Пренесувањето на предметите под вода е
поекономично и дава помал отпор.
Кога пловите по површината ве кочи движењето на брановите.
Под вода воопшто го немате тој проблем.
Зборуваме за цивилизираноста како да е статична.
Не постојат цивилизирани луѓе се уште. Тоа е процес кој се развива.
Не сме цивилизирани, тоа е процес кој се развива.
И така нема никогаш да станеме целосно цивилизирани
затоа што ќе треба да направиме многу со цел
да се однесуваме на најконструктивен можен начин.
И тоа важи за интелигенцијата. Не знам дали ви спомнав
за електро-инженер од пред 75 години, интелигентен.
Не би можел да се вработи денес.
Така што кога зборувате за интелигенција, за што зборувате?
Тоа е процес кој се развива.
Затоа денес не постои интелигентен човек.
Постојат само луѓе кои се прилично добро информирани
за областите А и Б, но не и за областа Ц.
И кога користите збор како цивилизација
звучи како нешто што е достигнато.
Се додека имате војни, полиција, затвори, криминал,
се наоѓате во раната фаза на цивилизираност
- она што тие го нарекуваат “цивилизираност“.
Овој модел на хеликоптер или летало ќе ги има своите
движечки апарати на краевите на перките.
Ќе бидат релативно мали, со висока моќност.
Средината на дискот, односно делот за патници
ќе биде неподвижен додека перките ќе се вртат околу.
Во случај на дефект на моторот,
перките автоматски ќе се вртат и ќе го спуштат леталото на земја.
Не само вертикално, туку ќе може да се движи и напред, со навалување.
Ќе забележите дека нема спојлери или лифтови на овој авион.
Се управува на друг начин, исто со јонски погон.
Електронското празнење е многу полесно, многу поефтино,
многу посигурно, многу побрзо и троши помалку енергија.
Во иднина, со контролирање на воздухот преку крилата, и неговото насочување
потребата за користење на кормило ќе стане застарена.
За транспорт на луѓе во помали групи
имате вертикално полетување и слетување,
ВПИС (VTOL) авиони на иднината.
Тие се наречени “подигачки-трупови“ што значи дека
самото тело на леталото му овозможува подигнување од земјата.
И се движи на електронски погон
што значи, честичките се електризираат и се испуштаат
од задниот дел на леталото така што тоа го движи нанапред.
А за лебдење, го насочуваме истиот пропелер надолу
и создаваме прстенест вртлог
под авионот,
и преку контролирање на вртлогот ја контролираме брзината на спуштање.
Ќе одиме до макетата на куполата каде што имаме
макети на објекти од иднината и како функционираат заедно.
Тука имате систем на град. Ставив куполи тука
но, ќе има различни видови. Со други зборови... Да?
Што се тие?
Овие се центри за истражување.
Ова е за медицина, агрономија, планирање на популацијата,
подобрување на продуктите, енергетски системи.
Енергијата во иднината ќе биде геотермална, повеќето од неа. Можете да го добиете тоа од Земјата.
Има доволно геотермална енергија за илјадници години
без да се грижиме за било што.
И тука не зборувам за соларна енергија, енергија од ветерот,
или од брановите, или од плимата, сето тоа е вишок.
Така што не постои недостаток од ништо, освен од мозок во Вашингтон.
Не можете да правите пари од сонцето.
Како рековте?
Не можете да правите пари од сонцето.
Не, не можете. Токму така.
Сите овие објекти можат да се расклопат и да се рециклираат.
Сега, ако дојдете со мене, ќе одиме во иднината.
Во ред, ајде да го откриеме начинот на размислување
на Жак Фреско и општеството кое тој сака да го види.
Ќе почнеме со ова. И вие кажете ми...
Ќе се обидам да ви покажам.
Да, можете да покажувате.
Повеќето од градовите се базираат на природни
конфигурации, на основниот дизајн на природата.
Центарот на градот, неговот јадро, ќе содржи
електронски компјутер кој ќе ги контролира само прочистувањето на водата
и атмосферските услови, односно ќе ги контролира системите за загадување.
Тие ја одржуваат безбедноста, ја надгледуваат животната средина,
одржуваат еколошки баланс помеѓу животинскиот и растителниот свет.
Центарот на градот е универзитет.
Универзитет кој ги покрива сите области поврзани за човекот.
Не постојат насоки кои се користат
да го злоупотребат или искористат човекот.
Сите повторувачки работи ќе бидат постепено отстранети.
Сметаме дека машините треба да ги вршат прљавите,
и повторувачките и досадните работи.
Дека човекот треба да биде слободен да трага кон подобри нешта,
кон повисоки можности.
И така дојде до оваа идеја за кружен град...
Кружен град. Кружна раководна гранка.
И во склоп на тоа ќе бидат одделот за Агрономија,
Образование, Океанографија, и другите дисциплини.
Кружната шема или план овозможува секоја област да биде блиску до централната купола
каде што се наоѓаат болниците, храната, шопингот и се друго што им е потребно на луѓето.
Кружниот распоред овозможува полесно користење
со користење на далеку помалку енергија од било кој друг систем.
И ако тргнете од едниот крај на градот,
и одите низ градот, секогаш се враќате на истото место.
Додека кај линеарниот град, ако отидете до едниот крај
морате да се вратите по истиот пат за да стигнете на истото место.
Така што кружната шема е многу поефикасна.
И кога ќе се градат градовите во иднина,
тие ќе бидат составувани како целина, како еден систем.
На тој начин, сите составни делови ќе се градат по фази.
На пример, првиот сектор ќе биде подземниот,
системи за греење, електрични генератори,
цевки, систем за рециклирање...
Потоа доаѓа следниот слој кој ќе служи
како прв слој кој ја содржи архитектурата,
основата на сите објекти.
И после тоа, подигањето на структурите од таа основа
почнувајќи од централниот дел на градот,
продолжувајќи кон другите радијални сектори
па се до надворешните сектори за вдомување,
и потоа агрономскиот појас и областите за рекреација.
Самите градови се префабрикувани.
Повеќето елементи кои се содржат во структурите на градовите
се меѓусебно слични во начинот на спојување
и дизајнирани се да можат да се расклопат на истиот начин на кој биле склопени.
Така што новите градови ќе бидат постојано обновувани.
Како што водата преку цевките доаѓа во градовите,
таа се проверува и ако е загадена
водните централи ја претвораат во пареа, ја рекондензираат и ја прочистуваат.
Со други зборови, сета вода која доаѓа во градот ќе биде постојано надгледувана.
Не само од еден мониторен систем, туку од повеќе.
Истото важи и за воздухот во градот.
Постојано ќе биде надгледуван.
Сите покриви се фото-волтажни.
Целата надворешна фасада на објектите
ќе ја претвора соларната радијација во електрична енергија.
Како што го поминуваме третиот сектор, доаѓаме до тениски терени, паркови...
Зад тоа се наоѓа населениот појас во кој има езера, водопади
- разни видови на убави растенија низ целата област.
И секоја куќа е затскриена со растенија за да не се гледаат другите објекти.
Некои луѓе сакаат, како во следниот сектор, да живеат во згради со апартмани.
Зградите имаат драма клубови, рекреација, базени,
дебатни групи, и многу други центри.
Лошото кај живеењето во самостоен дом
е што ќе морате да одите на различни места
за да имате пристап до истите работи.
Наместо моторни возила во градот,
транспортот се одвива на кружна подлога
што ја нарекуваме Транс-подлога (Транс-појас).
Се движи радијално, кружно и вертикално.
Ја извршуваат функцијата на лифтови, автобуси...
Ако сакате да одите до друг град,
можете да одите со лифтот долу под централната купола
каде има Маг-Лев возови итн. кои ќе ве транспортираат
до центарот на било кој друг град или област.
Нема да постои отпад, исто како што во природата не постои отпад.
Сите материјали коишто денес ги нарекуваме отпад
ќе бидат рециклирани и претворени во нови производи.
И кога градот ќе достигне одреден број на луѓе, ќе го запреме неговото ширење
и ќе оставиме природно да се избалансира меѓу тој и другите градови.
Ова не значи дека можеме да ги решиме сите проблеми.
Можеме само да дизајнираме и да изградиме далеку подобра средина
за да ги унапредиме сите луѓе.
Како што реков, нема секој да живее во купола.
Ова се различни видови на архитектура.
Ова би можело да биде викендица. Не знам,
како што реков, во што ќе изберат луѓето да живеат.
Тоа ќе зависи од секоја индивидуа.
Потоа, сакаме да изградиме градови на вода.
Вие изберете го градот во кој ќе сакате да живеете. Некои од овие градови се за океанско ископување.
Океаните содржат Волфрам, Магнезиум, Фосфор,
разни видови на елементи кои ни се потребни,
и ќе станат достапни за сите луѓе.
И нема да морате да се грижите ако сте слеп во иднината.
Градовите ќе бидат дизајнирани да можете да го чуете отворањето на вратата,
да ја почувствувате масата, затоа што ќе имаат вградени сензори.
И ќе работиме на создавање на вештачки методи за визуелност за сите,
затоа што секој може да го изгуби видот.
Ќе ставиме крај на минималните средства за медицински истражувања.
Ова ќе биде целта на армијата на иднината. Разбирате? Во ред.
Има еден алигатор кој обично спие овде доле...
Сигурен ли сте дека луѓето нема да си објават војна едни на други,
за да можете да го изградите сево ова?
Па, немаме голем избор.
Или ќе се уништиме меѓу себе, или ќе го изградиме.
Ова личи на некој вид на покриен стадион со нешто...
Можеме да изградиме кружни градови на вода
каде што водата е 9-10 метри длабока.
Повеќето апартмани ќе бидат со поглед кон морето.
Ќе можете да го набљудувате водниот свет и рибите како пливаат.
Нема да постојат Зоолошки ниту морски аквариуми,
се ќе се набљудува во природни услови.
Ќе има чамци, нуркање
рекреација, универзитети кои ќе бидат изградени на вода.
Овие цртежи, се направени од тебе?
Да.
Ова претставува скица на основната структура на градот на вода.
Ќе има хелиодроми на деловите над вода,
ќе има кранови кои ќе се движат по целата површина.
Ногарките се дизајнирани да се движат нагоре и надолу
за да ја држат структурата која лежи на површината на водата.
За што служат овие градови на вода?
Некои од нив се болници кои можат да пловат до бреговите на Африка или Индија.
Наместо да праќате градежни материјали таму
за да изградите болница, па потоа да праќате опрема,
многу е полесно да изградите болница која плови, да ја однесете до бреговите на Африка,
да ја искористите, и кога ќе бидат изградени болници таму,
ќе можете да ја преместите во друг регион. Да ја испловите.
Повеќето од градовите ќе бидат изградени на “суви пристаништа“
од автоматизирани системи.
Откако ќе бидат завршени, ќе бидат извадени осигурачите и ќе се наполнат со вода.
И постојат машини кои личат на “бродови за влечна служба“
кои ќе ги однесат градовите до нивното место каде што треба да бидат лоцирани.
Некои од нив ќе вдомат милион луѓе,
групи на градови непосредно оддалечени поврзани со транспортен систем.
Тоа е, со тунели под вода или со мостови над вода.
Ова е слика од воздух на еден од многуте варијанти
на градови на вода.
Кулите се користат за живеење;
пристаништата кои го опкружуваат градот се користат за
морски истражувања и развој,
односно, да се вратат оштетените гребени.
Делот во центарот се користи како хидропонска градина
за одгледување на храна без почва.
Многу од градовите на вода ќе имаат пристаништа за поморските возила.
И ќе има нешто како подводен автобус кој
ќе ги носи луѓето наоколу да ги посетат различните делови.
Ќе имате можност да добиете многу јасна слика за океанот и за тоа како го контролираме,
како го користиме, чуваме и заштитуваме.
За да можат и идните генерации да уживаат во океаните исто така.
Ова е приказ на еден од градовите под вода
со платформа за набљудување и со платформа за слетување на горната палуба.
На површината на водата ќе има пристаниште кое плови
и кое ќе се движи со плимата, нагоре и надолу, за бродовите да можат да се укотват.
Потоа влегувате во лифт кој е херметички затворен
што ве носи до делот на морското дно.
Делот на морското дно се користи за набљудување на гребените и на морскиот свет.
Не само што ќе се набљудуваат гребените, туку и ќе се обновуваат,
менуваат или редизајнираат.
Еден ден ќе бидеме во можност да ја контролираме формата,
конфигурацијата на гребените со цел да поддржуваат повеќе морски живот.
Мислам дека луѓето можат да ја помагаат природата и значително да ја подобрат.
Што ќе значи тоа? Тоа ќе значи
повисок животен стандард за сите луѓе.
Кога ги црта овие објекти и кога дизајнира, размислува за тоа како би функционирале заедно,
како да бидат изработени.
Некои од цртежите кои сум ги видела се стари по 60 години,
и дури сега почнуваат да зборуваат за тие работи
дека би биле остварливи.
Знаете, во минатото луѓето велеа,
“Никогаш нема да отидете на Месечината, дури ни за илјада години.“
И кога ќе погледнеа следниот ден, луѓето одеа на Месечината.
Знаете, кога за прв пат го сретнав Жак пред 25 години
тој зборуваше со некои луѓе за некои изуми.
Тие велеа, “Тоа нема да се оствари ни за илјада години.“
И по 10 години го објавуваат тоа
на насловната страница на "Popular Science".
Основата на технологијата е да одржи висок животен стандард.
Технологијата не вреди ништо ако не го подобрува животот на луѓето.
Денес, луѓето се плашат од науката и технологијата
затоа што многу се злоупотребува на разни начини.
Но, не е науката и не е технологијата тоа од што треба да се плашиме.
туку од злоуотребата и од лошата употреба на науката.
Можете да земете ракета и да ја испратите во вселената за да ја истражува,
или можете да ја земете и да ја употребите како бомба и да уништите друга земја.
Навистина е... технологијата навистина
е во наши раце, и ние решаваме што ќе правиме со неа.
Науката е всушност способност да ги предвидиме работите кои најверојатно ќе се случат.
Тоа е вистинското значење на науката:
Стекнување на способност да се предвидат веројатностите.
Кога зборуваме за наука, зборуваме за метод на набљудување на одредена ситуација.
Метод на пресметување, кој се разликува од системот на давање на мислења,
“Ако ме прашуваш мене, ќе ти кажам вака...“
Научниот метод нема некоја посебна поврзаност со вистината.
Има само подобар начин за гледање на работите за разлика од претходните системи
каде што се беше придавано на богови и демони.
Тука доаѓаме до примената на научниот метод во општеството.
Да. Ова се уште не е во книгите. Примената на научниот метод
во општеството е нешто за кое луѓето на размислуваат многу.
Но, ако сакате да знаете каде можеби лежат одговорите,
тие се во примената на методите на науката
преку грижа за човекот и за животната средина.
Future by Design се однесува на примената
на методите на науката, а не на научниците,
туку на методите на науката во општествениот систем.
Природно, дури и научните методи трпат промена.
И како што се менуваат, така ќе се менува и иднината.
Ако го примениме научниот метод низ целиот свет,
можноста за војни паѓа на НУЛА.
Можноста за човеково страдање исчезнува.
Намалените можности, сиромаштијата, криминалот, сите тие работи
ќе тежнеат кон исчезнување затоа што нема да постои основа за тоа.
Жак потроши многу време пред да почне да ги проучува луѓето;
тој го проучуваше однесувањето на животните
и начините како да го промени однесувањето на животните или да го предвиди нивното однесување.
И дојде до заклучок дека всушнот средината е таа
која го менува однесувањето и која не тера да се однесуваме на одреден начин.
Ние не се раѓаме со предрасуди и со тврдоглавост, со гнев и со алчност,
тоа се всушност продукти на средината во којашто живееме.
Затоа сметаме дека доколку не ја промените средината и не ги промените искуствата,
ќе го имаме истото девијантно однесување кај луѓето,
доколку не се промени средината.
Секоја култура во светот денес се обидува да ги образова луѓето
за да и служат на таа одредена култура.
Со други зборови, ако сте израснати во Нацистичка култура
веењето на знамето и свастиката се работите коишто тие ги пропагираат.
Ако сте израснати во примитивно племе,
ракувањето со копје и со лак и стрела се работите
на коишто ќе бидете изложени.
Значи луѓето се условени да им служат на интересите на воспоставената култура.
Кој ни го прави тоа? Сопствениците на институциите. Естаблишментот.
Тие ни даваат систем на вредности кој ги поддржува постоечките институции.
Без разлика дали се работи за религиозни, нерелигиозни, индустриски или воени институции.
Кога децата прашуваат, “Тато, која е најдобрата држава на светот?“
“ - Секако нашата држава е најдобрата држава на светот.“
“Кој бог е вистинскиот бог тато?“ “ - Нашиот Бог, сите други богови се лажни.“
Замислете го ова, Римска фамилија ги носи своите деца
да види како ги фрлаат Христијаните на лавовите.
И децата гледаат; “Тато, може ли и другата недела
да дојдеме и да гледаме како ги фрлаат Христијаните на лавовите?“
Дали се овие деца болни? Не! Нивниот вредносен систем е извртен.
Јас сум стриктно насочен кон околината
кон која луѓето се насочени и во која се израснати.
И ако се промени околината, така ќе се промени и однесувањето.
Ја реориентирате средината и со тоа ќе ги реориентирате луѓето.
Но, ако ги реориентирате луѓето без да ја допрете средината,
ќе се вратите на старото.
Така што кога размислувате за иднината, запомнете го ова,
начинот на којшто ги гледате работите се базира на индоктринација,
односно она што ви било наметнато од општеството.
Така што досегот на размислувањето е ограничен од доминантните вредности на општеството во кое живеете.
Потребно е многу време за да бидете флексибилни во поглед на вредностите.
И во разговорот со децата додека бев млад,
морав да бидам многу трпелив со нив за да дојдам до некаков напредок.
Зборував за концептот за Бог. Твојот концепт за Бог,
мојот концепт за Бог, и неговиот концепт за Бог, многу различни.
Се прашував каков е всушност Бог и дали воопшто постои Бог кога сме кај тоа.
И зошто Бог би дозволил војни и болести ако ги сака сите луѓе.
Работите немаа смисла за мене, многу контрадикции, така што се сомневав во тоа.
Се разбира, се чувствував малку неудобно
додека го истражував концептот на Бог.
Но потоа, читав за историјата и еволуцијата на Боговите.
Постоеле многу различни Богови, Бог на војната, Бог на мирот, Бог на љубовта...
што личеше повеќе на луѓето кои ги измислиле.
Имаа однесување... се лутеа, жртвуваа, создаваа поплави
кога не им се допаѓаше насоката во којашто се движат работите.
И ова не можеше да помине како супериорна интелигенција.
Примитивните луѓе во минатото, кога ќе видеа молња
мислеа дека Севишниот е лут, инаку зошто би се случувало тоа?
Кога ураган ќе ја збришеше земјата, се “ослободуваа“
од одредени луѓе во нивното племе, како жртва
со надеж дека Боговите нема да направат втор ураган.
Но, ако се случеше повторно, тогаш ќе жртвуваа некои од помладите луѓе.
Ретко главатарот ќе се жртвуваше самиот,
но секогаш имаше редици луѓе спремни за да ги жртвува.
Го имате истиот проблем со луѓето денес.
Се што се случува надвор од нивните сфаќања
имаат тенденција да измислуваат изговор за тоа.
Мораат да измислуваат богови и демони за да им ги препишат работите кои се случуваат
затоа што луѓето станале водачи на таа заедница.
Без оглед колку е примитивно племето. Тие прашуваат:
“Зошто лошиот ветер ги одвраќа луѓето од островот?“
Водачот им вели, “Не се однесуваш добро, не даваш доволно допринос на вулканот.“
“Фрли го твојот зет во вулканот. Можеби нема да еруптира пак.“
И ако го фрлиш зетот во вулканот и ако повторно еруптира,
мораш да ја фрлиш твојата снаа.
Така добивате метафизика, добивате религија,
добивате суеверие, “чукни во дрво“, или носите зајачка шепа.
Сетете се, зајакот имаше четири, не му завршија работа.
Во крајна линија, суеверието опстанува
таму каде што опстанува недостатокот од знаење.
Митот е начин да се залаже небитниот човек
кој работи во полињата, кога ќе праша,
“На што се сведува ова, се чини дека не добивам ништо за трудот?“
Кога ќе ти помине времето се те чека таму.
Ако не го добиеш во овој живот, ќе го добиеш во следниот, ако останеш добар.
Количината на суеверие коешто една култура ќе го апсорбира
е директно пропорционално со количината на информации кои луѓето ги поседуваат.
Така што во иднината, со доволната достава на информации,
поголема од онаа која што е дадена денес,
значително поголема, нема да имате “Чукни во дрво“,
“Денес ми е среќен ден“, “Кога ќе ти тргне, тргнато е“.
Сето тоа ќе исчезне во иднината.
Јас во неговата работа гледам
врв во спиритуалноста.
Наместо да се надеваш на подобар свет, откако ќе умреш,
всушност она за што зборуваат сите религии
е да се направат сите работи тука на земјата.
Не мораме да чекаме да умреме за да дојдеме до нив.
Можеме да се соочиме со нашите проблеми денес,
а не да го чекаме Месијата во бела наметка да дојде и да ги промени работите,
ниту пак да чекаме да отидеме во рајот после одредено време,
или оние верници кои одат во рајот во одредено време.
Можеме да се справиме со проблемите денес.
На пример, кај религијата, луѓето ги припишуваат работите на “волјата на Бог“
Ако се случи несреќа, тоа е “Божја волја“,
и тоа те спречува да размислуваш, те спречува да бидеш иновативен.
Те спречува да размислуваш за тоа
“Добро, како да го редизајнираме транспортниот систем
за да не ги имаме тие проблеми повеќе.“
Така што, тој има работено со свештеници и има работено со религиозни луѓе
и им ги има проширено нивните хоризонти за да би биле повеќе креативни.
Тие ја гледаат средината која го обликува човековото однесување
и повеќе не ги нарекуваат добри или лоши,
тие размислуваат како да ја изменат средината
за да добијат поконструктивно однесување.
Ако побарате од мене да го редизајнирам светот
и начинот на којшто живеат луѓето, првото нешто што ќе морам да го направам
е да направам истражување - да дознаам со што располагаме.
Колку вода имаме, колку... колку луѓе, колкаво обработливо земјиште.
Откако ќе го дознаам тоа, ќе можам да ги базирам
параметрите на дизајнот врз основа на тоа што го имаме.
Тоа што ни е потребно е сознание за ресурсите на Земјата,
од агрономите, геолозите, геофизичарите - луѓето кои ја проучуваат Земјата.
Тие не ви го даваат нивното мислење,
тие велат, “Има повеќе живот на Антарктикот...“
Тоа не е мислење, тоа е откритие. Затоа во иднина, без мислења.
“Имаш ли информации за оваа област?“ “Не, немам.“
“Добро, еве каде можеш да ги најдеш.“ или
“Еве што можеш да направиш за да ги откриеш.“
Тоа што сакам да го кажам е, на сите луѓе им е потребен чист воздух, чиста вода,
обработливо земјиште, и добро разбирање - меѓусебен јазик.
Јас не ги форсирам “Концептите на Фреско“.
Јас ја користам Земјата како мерило.
Со други зборови, мораме да живееме во согласност
со носечкиот капацитет на Земјата.
Има ли тоа смисла?
Да г-дине, има. Само се прашувам, колку драстична општествена промена претставува ова,
и колку целосно поинаков би бил светот, и да, како да...
Да дојдеме до тоа? - ...ги натераме луѓето да го прифатат.
Во ред, еве како.
Со тек на време, носењето на одлуки ќе им се делегира на машините.
Повеќето луѓе велат, “Па, мислам дека не би сакал машините да донесуваат одлуки во мое име.“
Прво, тоа е нешто што го прави вагата.
Ако одите во месарница, касапот ви вели дека пилето тежи 3 кила.
Бидејќи вие го купувате, велите, “Тоа не ми изгледа на 3 кила“,
го земате во рака и велите, “Мислам дека тежи околу 2 кила“,
затоа што сте напнат и ви изгледа дека тежи помалку.
Но, потоа се појави вагата и го делегиравме донесувањето одлуки на вагата. Така ли е?
Исто и пилотите. Кога летаат, тие не велат, “Мислам дека летам на една ипол милја висина“
Тие гледаат во инструментот кој им кажува дека се 4.203 стапки над земјата.
Така што тоа е одлука донесена од машина.
Затоа што одлуката донесена од машина е далеку попрецизна.
Сега, прашањето кое луѓето најчесто го поставуваат е,
“Да, но може ли машината да биде попаметна од дизајнерот?“
Па, познавам еден мал човек кој дизајнираше машина
која подига контејнер и го празни.
Тој не го може тоа. Машините се секогаш побрзи од дизајнерот.
Сте виделе ли како шишињата се движат на лентата на машината?
Дизајнерот не може да ги движи тие шишиња.
Така што, тоа што се случува во нашето општество е, се повеќе и повеќе
го автоамтизираме донесувањето на одлуки и им го придаваме на машините.
Замислете го министерството за земјоделство
како центар со компјутери, електрично поврзани со почвата.
И ако се намали нивото на водата, системот ќе пумпа вода.
Ако се променат хранливите состојки, системот додава хранливи состојки.
Не ви треба човек таму кој ќе вели,
“Г-дине Претседателе, овде имаме суша.“
И Претседателот ќе рече, “Колку е лошо?“
“Па, имаме 5.000 бездомници,
а во следните 3 дена ќе станат 15.000 бездомници.
И Претседателот ќе рече “Мммм“. И ќе одлета таму
и ќе рече, “Да, навистина има суша.“
Па што! Кога ќе ја поврзете државата
сите компјутери, целото производство, дистрибуција, земјоделство,
ќе добиете нервен систем кој ќе одржува динамична рамнотежа
на производството и распределбата на добрата и услугите без потеба од пари.
Владата се наоѓа веднаш зад вас, ако се завртите ќе ја видите.
Личи на глобус. Тој глобус ќе ги донесува сите одлуки
затоа што е поврзан.
Ќе имаме сателити околу Земјата
кои ќе проектираат холограм - виртуелна слика на Земјата,
така што ќе ја гледате вистинската Земја, во истиот момент.
И ќе се доближите до екранот со слики и ќе зборувате со него.
Ќе прашате, “Колку авиони се наоѓаат на небото во овој момент?“
Компјутерот ласерски ќе ја скенира Земјата и ќе ви каже, “7.320.“
Секој авион кој е на небото, секој ураган,
сите услови на Земјата, растителните болести...
Ниеден човек не го може тоа. Така што, не ни се потребни луѓе во владата.
Потребна ни е електроника во полињата, во производството,
дистрибуцијата, времето, за да имаме пристап,
да дојдеме дома и да дознаеме се што сакаме да дознаеме
без мислења базирани на традиционални начини.
Future by Design е само-раководно општество,
водено од кибернетички систем за достава и побарувачка.
Политичките системи се заменуваат со табеларно подредување на
внесените податоци од страна на популацијата,
и со пропорционалното доставување на добра и сервиси.
Денешниот економски систем е слично базиран на употребата
на сите достапни ресурси за задоволување на потребите на целата култура.
Кога ќе настане депресија, или пад во економијата,
и кога луѓето ќе останат без куповна моќ,
се уште постојат добра. Се уште постои способноста да се произведат.
Се уште постојат ресурси, се уште постојат фармите
и луѓето сакаат да работат и да произведуваат,
но немаат пари. Не можат да ги купуваат работите.
Така што постои нешто многу погрешно во системот.
Имаме голем број од популацијата на Земјата
кој гладува и страда, а ресурсите се тука,
и нашата способност да произведуваме е тука, нашата досетливост е тука,
а сепак некои луѓе поседуваат многу, а други не поседуваат ништо.
А денес тоа е навистина срамно, со технологијата која ја имаме.
Тоа е многу, многу злоупотребувачки и апсурдно
затоа што ја имаме сета потребна технологија денес за да произведеме изобилство
насекаде во светот за сите луѓе.
Луѓето секогаш прашуваат, “Колку пари ќе кошта да се изградат овие нови градови?“
Дали ги имаме потребните ресурси за тоа? Тоа е прашањето, а не колку ќе кошта.
Тоа е старото прашање, за време на монетарниот систем.
Парите се средство за удобност
за купување на добра и сервиси во средина каде што постои недостаток.
Ако постои да речеме, недостаток од вода, и се става цена и цената е висока.
Ако најдеме изоблиство, наеднаш се отвори земјата
и огромно количество на свежа вода ја исполни секоја пукнатина
тогаш на никој нема да му биде гајле.
Ставаат полицаец пред оние работи
од кои луѓето имаат потреба, а до кои немаат пристап.
И ставаат чувар таму.
Но ако лимони, портокали и јаболки
растат насекаде, не можете да ги продавате.
Замислете ако сакате, ако можете, еден остров со 10.000 луѓе
кои имаат 10 билиони долари.
Немаат ресурси, немаат обработливо земјиште, немаат вода, немаат риби. Исто како да немаат ништо.
Значи, што ќе се цени во иднината? Ресурсите.
Во не-монетарното општество, општеството базирано на ресурси,
луѓето ќе имаат пристап до се што им е потребно.
Нешто како јавна библиотека.
Ќе можат да отидат и да имаат пристап до камера, или до велосипед, или до рачен часовник.
Се што им е потребно ќе биде достапно без цена.
Тоа би значело дека мораме да достигнеме ниво на производство
кое е толку големо што недостатокот нема повеќе да постои.
Многу луѓе се прашуват што ќе ги движи луѓето
ако имаат пристап до се што им е потребно, што ќе се случи со поттикот?
Што ќе ги мотивира луѓето? Или придобивката. Која е придобивката?
Иако придобивката е во достапноста на материјалите,
што ќе ги мотивира да постигнат повеќе од тоа што го достигнале?
Потребата. Секогаш ќе имаме потреба, и фактот дека секогаш ќе имаме потреба,
значи дека никогаш не можеме да достигнеме совршенство,
не можеме да достигнеме совршено динамична рамнотежа.
Секогаш ќе бидеме во некоја форма на нерамнотежа.
Со отстранувањето на недостатокот, основниот поттик
се насочува кон решавањето на проблемите општо.
Кога нации или групи на луѓе немаат пристап до ресурси,
тешко е да се управува со нивното однесување.
Тоа станува девијантно, ја губат нивната ментална рамнотежа,
не можат да донесуваат соодветни заклучоци.
Кога луѓето ќе бидат ментално ослободени од долгови, обврски, слугување,
тогаш ќе можат да истражуваат нови хоризонти
за кои не ни сонувале претходно дека се возможни.
Основниот механизам на демократскиот процес
кај Future by Design се согледува во употребата на јавни изложбени хали.
Со изложбената хала, секој добива можност
да учествува во воспоставувањето на приоритетите
кои ќе го водат општеството.
Тие се слични на светски саем - направени да ви покажат што е ново, што е достапно.
Само ќе разгледате и ќе речете, “Еј, би сакал едно од овие.“
Или, “Ова би ми користело во мојата кујна.“ Што и да е.
И секогаш ви се предлага да оставите коментар.
Ако се направи нешто ново, “Што мислите за тоа?“
“Дали мислите дека е задоволително, дали мислите дека има недостатоци?“
Влезете во својот компјутер и дајте го вашето мислење во врска со ова.
На овој начин имате вградена демократија.
Имате партиципирачка култура каде сите луѓе учествуваат,
и тоа е постојан процес
преку кој луѓето ќе знаат што се случува до последната минута,
што е направено, што постои, што е достапно, што не е достапно.
Со други зборови, ќе има многу билтени и ќе има многу објавувања и визуелизации
за работите кои се потребни, така што сите луѓе во светот
ќе бидат постојано информирани за работи кои не ни се познати, за работи кои ни се итно потребни...
И ќе се бараат предлози и идеи од сите луѓе.
Само сакам да го кажам ова.
Целиот восхит и сите чуда на технологијата
не вредат за ништо, ако не ги воздигнат луѓето до нивниот најголем потенцијал.
Ова е целта на Future by Design.
Жак продолжува да истражува секој ден, да прави изуми, да пишува, да работи.
Тој има голем ентузијазам за животот кој му дава сила да работи
и тој многу се интересира за нештата,
заинтересиран е што ќе се случи,
како ќе се одвива тоа и како ќе излезе на крај,
во исто време сакајќи да го запознае светот со оваа насока.
Така што тоа е неговиот основен фокус. И го прави тоа на секој можен начин преку покажување на тие работи.
Не е доволно само да се зборува каква ќе биде иднината,
туку треба да им се покаже на луѓето што им недостасува.
Тој смислува нови идеи, нови изуми, нови дизајни,
го усовршува она што го направил, го презентира на подобар начин,
прави повеќе модели, прави повеќе снимки.
Тој е нестрплив да ги презентира овие идеи на светот.
Мислам дека стравува од моменталната ситуација на општеството.
Таа не е прифатлива за него. Но наместо да се жали,
тој сака да предложи алтернатива.
Кога луѓето ќе прашаат, “Се обидуваш да изградиш совршено општество?“
Јас не верувам во совршено општество. Не знам ни што значи тоа.
Знам дека можеме многу подобро од она што го имаме. Не сум Утопист.
Јас не сум хуманист кој сака да ги види сите луѓе како живеат во љубов и хармонија.
Знам дека ако не живееме така ќе се убиеме меѓу себе и ќе ја уништиме Земјата.
Ние сме едноставна форма на живот во моментов, во фазата на еволуција.
Нашата цивилизација, навистина... се уште не сме ни цивилизирани.
Така што откако светот ќе застане заедно и откако ќе расчисти
со воените системи, затвори, тортура, глад, сиромаштија, недостапност,
кога сето тоа ќе исчезне, тоа ќе биде почетокот на цивилизираниот свет.
Се уште не сме таму.
by IceMan
www.thevenusproject.com